Toen ik leerde dat het mogelijk is om in België wintervaste citroensoorten te kweken, ging mijn tikker een paar tellen sneller slaan en heb ik me bijgevolg een beetje “laten gaan” op de kwekerij. Ik heb bijna alle beschikbare soorten die vriestemperaturen van minus 8 tot minus 15 aangekocht en voorlopig in mijn koude kas geplant om ze verder op te kweken. De bedoeling is dat ze binnen een aantal jaar een vaste plaats krijgen op een beschutte, goed gedraineerde plek in het voedselbos. Dat wordt nog wel een uitdaging vermits het een van de winderigste en natste plekken is van Kalmthout… Maar ik reken er op dat mijn wintergroene Eleagnus ebbingei windkering binnen een paar jaar voldoende beschutting zal bieden tegen de schrale wind en het drainageprobleem los ik op door ze op een talud te planten.
Voor de meeste Mediterrane planten geldt de regel dat ze wel een beetje vorst aankunnen maar allerminst in combinatie met natte voeten. Hoewel deze citrussoorten zoals de Yuzu afkomstig zijn uit Oost Azie, is dit voor hen niet anders. En hoewel de literatuur beweert dat ze best wel tegen de vorst kunnen, wil ik het eerst met mijn eigen ogen zien. Enkele eenjarig gestekte plantjes waarvoor er geen plek meer was in de serre, hebben de winter van 2025 op 2026 in elk geval niet overleefd. En ik kan niet zeggen dat het echt erg hard heeft gevroren. Eerst opkweken in de serre dus alvorens ze een beschut plekje in de woeste buitenwereld te geven.
Het zal trouwens wel moeten. De Yuzu wordt in volle grond 3 a 4 meter hoog en al even breed. Dit betekent dat ik maximum 2 a 3 volwassen planten in mijn serre zou kunnen laten staan en er dan nog niet zonder kleerscheuren terug buiten geraak. Want citrussoorten hebben echt joekels van stekels waar ik me tijdens het onderhoud van de plantjes al flink aan heb geprikt. Ook het oogsten is daarom niet zonder risico.
Zoals je merkt is de Yuzu dus wel een beetje een plant met een handleiding. Maar voor mij is het alle moeite meer dan waard want de citroenen zijn echt heerlijk. Hun smaak kan je moeilijk omschrijven maar ligt ergens tussen die van een mandarijn en een klassieke citroen. Ze zijn niet echt groot maar super krachtig van smaak- en dan vooral de schil. Ik snijd ze het liefst in stukjes om er dan heet water van ong 85 graden over te gieten en 10 minuten laten trekken in een pot met het deksel er op. Met een half theelepeltje honing erbij maak je het helemaal af.
En om helemaal in de Oosterse sfeer te blijven is het uiteraard best om de Yuzu citroenen te snijden met een kiritsuke keukenmes 🙂
